vrijdag 27 oktober 2017

Trillen

Ik sta te trillen in de keuken, niet van woede of van angst - ik sta te trillen in de keuken omdat alles in huis staat te trillen. Buiten wordt druk gewerkt en binnen proberen de kopjes uit de kast te komen. Je hebt geen wekker nodig, je wordt om zeven uur uit bed getrild - alhoewel, ik bood weerstand.

Teer
Het is tussen de buien door best zonnig, maar buiten ruikt het naar teer, naar vers asfalt. En langs het nieuwe fietspad sneuvelen nog wat bomen die meteen de hakselaar in verdwijnen. Herrie, getril en een onaangename geur. Ik ga in de tegenaanval en doe in de keuken de afzuigkap aan, ik stoof groenten - uien, de stronk van een kool, paprika, courgette en snijbiet. Ik maak onverstoorbaar een bechamelsaus, terwijl ik me niet probeer te ergeren. Ik zeg tegen mezelf - ík bén on-ver-stoor-baar.
Ik hoop dat ze van smacht omvallen en vroeg naar huis gaan.
   

donderdag 26 oktober 2017

Vol

Mijn hoofd is ontploft en staat vol met rommel, de schuur zit vol met woorden of is het andersom ? Mijn uitlaatklep het toetsenbord is vervangen door een exemplaar waar je nog wel kunt zien waar de "n" en de "m" zitten. Maar ondanks dat alles, de volheid, de chaos, de zichtbaarheid der letters schreef ik niets of hier niets. Ik mail, ik rammel langs fora, ik marktplaats, jij marktplaatst, wij marktplaatsen.

Beginnen
Ik ga weer beginnen, misschien ook wel inhalen of niet. Misschien krijgt de wereld foto's zonder woorden - maar nu moet de bezem erdoor. De woorden en de chaos moeten aan de kant. Moet. Alles moet aan de kant, de rommel, de emoties, de ergernissen er mag wel weer eens gelachen worden. Vannacht gaan ze asfalteren en krijgen we een mooie schaatsbaan schuine streep oprijlaan voor de deur - waarom me ergeren aan de puinzooi, laat ik vooruit kijken en zien of het straks beter is.
  

dinsdag 23 mei 2017

Natuur

Ik maai gras, ik maai zoals ik altijd maai - redelijk onnavolgbaar en meestal maar 1 accu per dag. Ik maai kort langs de leiboompjes, ik heb de opvangbak vol en buk me voorover - zo kom ik oog in oog te staan met iets groots, iets levends, iets zoemends.

To Be
Ik ga rechtop staan en kijk nog eens. Het zit er nog steeds en het is behoorlijk groot, een soort levende vaas van zeker dertig centimeter hoog. Ik ga naar binnen en kijk of de imker waar wij honing halen in het telefoonboek staat, nee. Ik bel mijn schoonouders, niet thuis. Dan maar goegelen, de Nederlandse bijenhouders vereniging heeft een kaart en daar kun je een imker zoeken.

Gevlogen
Ik spreek de voicemail van de imker in, 's middags belt hij me terug en een kwartier later is hij bij me. Als we naar de zwerm toelopen knipper ik met de ogen, ik zie niets meer, nou ja hier en daar een achtergelaten bij - maar de zwerm is vertrokken. Volgens de imker is dat niet raar, de zwerm stuurt verkenners op pad en die zoeken een plek om te wonen. Zodra deze verkenners een geschikte plek gevonden hebben, verhuist de hele zwerm. De zwerm kan wel al een tijd in de tuin hebben gezeten, want het zoeken naar woonruimte kan wel een paar dagen duren. Maar je zult altijd zien, heb je net de imker gebeld om ze een kast van een huis aan te bieden zijn de bijen gevlogen.
 

maandag 22 mei 2017

Moestuin #97

Echt iets voor in de kindermoestuin,
ze zijn niet altijd
even lekker - maar
ze lukken
altijd.
 

zondag 21 mei 2017

Opruim blues #8

Twee maanden geleden dacht ik nog dat de kippen tot in de zomer macaroni zouden eten, maar ze zijn er eerder door dan verwacht.

Druif
Niet dat de rozijnen en krenten al op zijn, iedere dag - al maanden lang - weeg ik 25 gram voor ze af. Met de lege pasta emmer toog ik naar de schuur en keek wat er nog was. Nog heel veel verschillende soorten rijst, verder kapucijners en erwten. Het gewijzigde menu bevat nu iedere dag negentig gram uit de emmer met rijst, kapucijners en erwten. Nu haal ik waarschijnlijk de zomer wel, want ook deze emmer zit weer tot bovenaan vol.



zaterdag 20 mei 2017

Opruim blues #7

Je hebt een garage en veel spullen, als er op straat planken of zelfs hele kasten liggen neem je dat mee naar huis. Zo bouw je in je garage een u-vorm van kasten en planken en in het hoge deel timmer je fijn een zoldering.

Spul
Al die kastruimte is reuze handig om al die dingen op te bergen die je naar je hamsterhol sleept. Je hebt er licht, gereedschap en achterin een mooie werkbank zodat je alles uit kunt zoeken, sorteren en weer opbergen. Maar de grote stad is met velen en mijn ouders waren maar met twee. En in een dag zitten maar vierentwintig uur en je wordt al een dagje ouder en zo slibde de garage dicht. Ze kregen de spullen niet meer weg, maar iets langs de weg laten staan . . . een doodzonde.

vrijdag 19 mei 2017

Kringloop #23

Soms vind je niets, soms vind je iets, soms glim je van oor tot oor. En nou is het niet zo dat ik een mini fondue stel nodig heb, maar is het niet lief ? En dan kun je naast de hoofd fondue pan, een tweede kleine vullen - stel het past niet in de grote of vullen met chocolade als dessert in stijl na de fondue.

Romein
Verder scoor ik een kleine römertopf, mijn tweede en ik schaam me er niet voor - je zou er twee tegelijk in de oven kunnen zetten of er 1 alleen voor vis gebruiken. Of misschien eens brood in bakken ? En geheel doorzichtig staat op rechts aankoop nummer drie, een glazen DE theepot inclusief het bijbehorende theelicht. Een reserve theepot voor mij of mijn broer.

donderdag 18 mei 2017

Dagje uit


Als ik aan kom fietsen zie ik ze al staan, een trekker, een grote huifkar en een stel beste paarden. Even snel een kiekje en dan op weg naar mijn moeder.

Huifkartocht
De bewoners van twee woningen gaan samen op stap en dan alleen die dat willen en kunnen. Iedereen is druk, zie maar eens alles in goede banen te leiden, tegen de tijd dat de bewoners klaar zijn staat de huifkar al klaar bij de ingang. Wat een onderneming, gedoe bij vertrek, op het rustpunt is een van de bewoners zo uit zijn evenwicht dat hij opgehaald wordt, op de terugweg krijgt iemand een wegtrekker en niemand heeft een flesje water bij zich.

Frappant
Als je een week later langs het prikbord loopt, zie je foto's met lachende gezichten, een huifkar met paarden ervoor, mensen met een kopje koffie voor hun neus. Daar doe je het voor, voor die momenten - maar die foto's laten niet de inspanning van het personeel en de begeleiders zien - niet het bloed, zweet en tranen.
 

woensdag 17 mei 2017

Taboe #0

Oudere mensen en hun lichamelijke/seksuele gevoelens het lijkt erg op de uitspraak die ik ooit hoorde "mijn vriendin poept niet en mijn ouders neuken niet". Een niveau hoger zijn in mijn ogen de echte ouderen, zoals mijn moeder - kijk mijn moeder had vroeger mijn vader en mijn broer en ik zijn echt niet uit de boerenkool gekropen. Maar wat voor gevoelens en verlangens heb je nog als je 85-plus bent en wat kun je nog ? En dan denk ik bij mezelf waar zou je nog zin in hebben ?

Evalueren
Het eerste evaluatie gesprek ging over allerlei hele normale onderwerpen. Hoe goed het met mijn moeder ging, het lopen, de noodzaak van de gehuurde rolstoel, de noodzaak van de stoelgang zakjes die meer regel dan uitzondering lijken in de verpleeghuizen. Wel of niet naar de kerk, haar schoenen, de pedicure, de bewegingssensor voor de nacht, het incontinentiemateriaal en alle eerste indrukken. Koud hadden we de eerste evaluatie achter de rug zo werd ik alweer gebeld - never a dull moment - zullen we maar zeggen.

Contact
Dat het contact dat mijn moeder zoekt met de mannen in het huis een bepaalde grens overschreden heeft. Dat naast iemand zitten en een hand vasthouden evalueert naar kusjes geven, naar bij een man op schoot zitten en samen proberen te ontsnappen. Hoe is het mogelijk denk je, zo dement als een deur maar wel proberen om samen te ontsnappen. Zijn twee slimmer dan 1 of zijn het twee ondeugende kleuters ? De komende tijd gaat het personeel haar gedrag observeren, vastleggen hoe ze reageert als het contact verbroken wordt en die indrukken worden dan geëvalueerd.
 

dinsdag 16 mei 2017

Zeep #8

 
 
Handen wassen zeep
meerdere keren per dag
zeep voor de toekomst
 

maandag 15 mei 2017

Op stap

Binnen het verpleeghuis waar mijn moeder woont kun je vrij rondlopen, zelfs als je een andere huiskamer binnenloopt word je niet weggekeken. Maar er zijn wel degelijk deuren die veelvuldig open en dicht gaan, die voor de bewoners gesloten horen te blijven. De buitendeuren waardoor het bezoek en het personeel naar binnen en buiten loopt.

Slot
De bewoners kennen die deuren wel degelijk, want ze gaan onder begeleiding vaak zat door die deuren - boodschappen doen, als ze een uitje hebben of gewoon met familie hier of daarheen. Zelf blijf ik altijd even staan om te wachten tot de deur achter me dichtvalt - niet dat een vluchtgevaarlijke patiënt de benen neemt terwijl ik niet oplet. Helaas zijn sommige patiënten erg slim of niet overduidelijk een patiënt. Mijn moeder behoort in mijn ogen tot de laatste groep, ze ziet er uit als een gewoon oud vrouwtje en ze is zwijgzaam. Dus is ze op bezoek of is ze een patiënt - het kan beide.

Dwaal
Zo krijg ik te horen dat mijn moeder al een paar keer alleen buiten de deur is geweest en aan mij de vraag vind je het goed dat ze een dwaaldetectie om krijgt. Nou sta ik niet te springen om "ja" te zeggen, want ik zie te vaak mensen zonder een blik achterom door die deuren rennen. Maar is "nee" zeggen een goede optie ? Dus mijn moeder wordt dwaal beveiligd. De eerstvolgende keer dat we op bezoek zijn gaan we een blokje om met mijn moeder, niet denkend aan de dwaaldetectie en ook niet wetend hoe dat werkt. Sommige dingen leer je door te proberen, trial and error, wij zijn al buiten als we achternagerend worden door het personeel. Blijkbaar gaat er binnen een snerpend alarm af als mijn moeder met haar chip langs een bepaald punt komt - nou dat weten we dan voor de volgende keer.
 

zondag 14 mei 2017

Moestuin #96

Moestuin, rechte rijen, maar in een moestuin kan ook plek voor bloemen zijn. En natuurlijk zeggen ze altijd dat je de bloemen uit de rabarber moet halen want dat zou de kracht uit de plant halen. Nou onze rabarber tiert zo welig dat ik blij zou zijn als er wat kracht uitging.

Bloem
Dus ik laat de stengel omhoogschieten en bloeien, ragfijn wit en later worden het hele aparte zaden ovaal in de hoogte en 3-kantig naar opzij. Maar voordat het zaad rijp wordt hanteer ik wel de snoeischaar - stel je voor nog meer rabarber planten, waar moet ik die laten ?

zaterdag 13 mei 2017

Schoenen

Tot twee keer toe ben ik met mijn moeder naar de schoenwinkel geweest, ze zei zelf meteen dat de schoenen niet lekker zaten. Maar ja "dement" denk je dan en "eerst maar eens inlopen". Totdat de verzorgenden zagen dat ze druk- en schuurplekken kreeg op haar voeten.

Scheepsrecht
Dus voor de derde keer naar de schoenwinkel, maar deze keer was er ook een voetendeskundige. De voetendeskundige liep al behoorlijk uit, maar wij zaten rustig op het bankje terwijl het nog drukker werd. Ondertussen werden de naden in de schoenen van mijn moeder platgeklopt en de schoen nog iets extra opgerekt. Eenmaal aan de beurt zag de voetendeskundige kans om weer op schema te komen, hij wierp een korte blik en voelde aan mijn moeders voeten. Mijn advies is semi-orthopedisch schoeisel, uw moeder heeft het punt bereikt dat je met "gewone" schoenen niet meer uit de voeten kunt. Klaar.

Zorg
Nou daar konden we het mee doen, maar dan komt de uitdaging weer - hoe kom je aan dat soort schoenen - wie regelt dat en in hoeverre wordt dat vergoed ? Eerst eens chatten met de ziektekostenverzekeraar, het wordt vergoed maar er is een eigen bijdrage én er moet een verwijzing van een specialist zijn. Een specialist, ik zag mezelf mijn moeder alweer naar het ziekenhuis zeulen en waarom - opereren is geen optie. Alzheimer en narcose, hoge leeftijd en narcose zijn geen goede combinaties - zo veel mogelijk vermijden. Maar de verpleeghuisarts bleek ook de verwijzing te mogen doen, opluchting. En de fysio van het verpleeghuis nam het contact met de orthopedische schoenmaker van me over en mijn moeder koos zelf de kleur. En nu na viereneenhalve week zijn de voeten van mijn moeder correct geschoeid - mooi op tijd voor haar verjaring.
 

vrijdag 12 mei 2017

Verzamelwoede #1

 
Heb ik al gezegd, dat 1 geen goed getal is ?
Meer is beter.
Ik kan niet ontdekken of 1 van deze punnikklossen van mijzelf geweest is.
Ik bewaar er een paar, voor de knutselende logé en
de rest gaan kringlopen, want
meer
kun je ook heel goed delen.
Heus.
 

donderdag 11 mei 2017

Zorgen

Mijn moeder woont inmiddels drie maanden in een tehuis bij mij in de buurt, ze heeft de trippelstoel en rollator toe-de-loe gezegd en loopt rond als een kievit. Ze kan op de eigen woning rond lopen en ze kan naar de buren en als ze dat zat is kan ze de gangen op de lanen in.

Vooruitgang
Al met al is het een enorme vooruitgang, maar 1 ding begint toch een probleem te worden - de mannen hebben een te sterke aantrekkingskracht op haar. Naast een van je mede bewoners zitten en zijn hand vasthouden is prima, bij die man op schoot kruipen gaat het personeel en de familie toch net iets te ver. Als ze in dit gedrag gecorrigeerd wordt gedraagt ze zich als een kleuter - schreeuwen, slaan, bijten en je als een dood gewicht op de grond laten zakken om daar vervolgens de gemorste vruchtenhagel op te eten.

Contact
Toen ma nog thuis woonde trok ze met wildvreemde mannen op en nu krijgen we een herhaling van zetten. En nou is ze echt de enige niet, want je wordt vaak genoeg door deze of gene aangeklampt of aangehaald als je op bezoek bent. Of je daar tegen kunt of niet, of je dat wilt accepteren of niet - het is gewoon een heel andere wereld.
 

woensdag 10 mei 2017

Jeugd #5

Het is mijn eerste schooldag, ik ga naar de lagere school. Mijn moeder en broer zijn mee, mijn moeder staat naast me, het schoolhoofd wijst me het lokaal aan. Mijn broer heeft waarschijnlijk de camera van onze vader mee en legt het vast.

Schoolkrant
Het moment kan nog steeds opnieuw en opnieuw bekeken worden, want die foto sierde de voorpagina van de schoolkrant. Een duo volwassen met ertussen in een kleine smurf. Ik heb een rok aan en met mijn armen naar achteren hou ik mijn rode tas vast. De kleur komt uit mijn geheugen, ik kan ook zeggen dat ze me aanstaart uit een doos vol met speelgoed ?

dinsdag 9 mei 2017

Moestuin #95

 
 
Het is dat je er alle kanten mee op kunt,
maar anders zou het
haast
gaan vervelen.
 

maandag 8 mei 2017

Zeep #7

 
Wat ik me nou eigenlijk afvraag,
is er nog iemand die de tel bijhoudt ?
Ik heb het opgegeven.
Plus twee.
 

zondag 7 mei 2017

Jeugd #4

Ik was en ben geen poppenkind, ik had wel poppen maar de ambulance van mijn broer had een grotere aantrekkingskracht. Als ik al met de poppen speelde werd het een heel circus met poppen, beren en apen. Ik heb me nooit afgevraagd waar ze gebleven waren, ik was ze kwijt en dat was prima zo.

Ouders
Het is alleen jammer dat je ze achteraf toch niet kwijt bent, dat je de zolder van de garage aan het leegpakken bent en een doos vol met poppen tegenkomt. De jouwe en vreempies bij elkaar in. Ik geef de doos door aan hubby G, die beneden staat - deze nemen we mee voor M. Wat ben ik blij met M, de vriendin die een trotse poppenmoeder is.

zaterdag 6 mei 2017

Mini moestuin




Uit de lade met handwerkspullen kwamen allerlei doosjes, blikjes en plastic bakjes. Dit plastic bakje werd mijn mini tuin, laagje watten onderin een iets te grote scheut water erbij (want uitgeschoten) en zaadjes erop. Binnen een week ga je van niets naar iets. Het is een bakje van ferrero rocher, dat is pas functioneel snoepen.
  

vrijdag 5 mei 2017

Zeep #6

 
Nieuw in verpakking
de verzameling groeit met
weer vier stukjes zeep
 

donderdag 4 mei 2017

Verzamelwoede #0

1 is niet genoeg, heus geloof me - meer is altijd beter. Ik vind in een la met handwerkspullen acht (8!) smyrnanaalden - ik kan dat ergens niet rijmen met het beeld dat ik van mijn ouders heb, het was niet zo dat thuis aangemoedigd werd om maar lukraak dingen te kopen. Maar blijkbaar zat er ergens ook een adder in hun gras, hebben is hebben en krijgen is de kunst.

Marktplaats
Zelf heb ik op marktplaats een stel smyrnanaalden gekocht, maar achteraf bezien was dat totaal niet nodig geweest. Ik had waarschijnlijk in 3-voud een verzoek tot uitlevering van 1 smyrnanaald bij het centraal magazijn in kunnen dienen.

woensdag 3 mei 2017

Groen

Wij zijn behoorlijk groen of we doen in ieder geval ons best. En nou was mijn permanent marker leeg en ik zwiepte hem al richting vuilnisbak, maar iets hield me tegen. Waarom staat er op een permanent marker dat ze hervulbaar zijn . . . en waarmee vul je ze dan ?

Kantoorboekhandel
Op internet stikt het van de digitale kantoorboekhandelaren en daar zag ik dus ook T25 navul inkt, die inkt is dan wel weer veel duurder dan 1 nieuwe marker. Maar ja als je groen wilt zijn moet je af een toe een gok wagen. Dus ik heb groot ingeslagen.

Hoe 
Toen kwam dus de grote uitdaging, hoe vul je zo'n permanent marker. Nergens staat dat goed beschreven op zo'n moment ga ik naar hubby G met mijn stift en mijn flesje inkt. En dan blijkt het allemaal heel eenvoudig, je schroeft gewoon het bovenste plastic deel met de stift en dop eraf en dan druppel je de inkt in het onderste deel. Hoeveel druppels staat nog steeds nergens beschreven, maar ik ben met dertig begonnen en heb dat later opgeschroefd naar zestig. Nu vind ik dus af en toe een marker op mijn toetsenbord of ik misschien even zo goed wil zijn om de marker bij te tanken. 
 

dinsdag 2 mei 2017

Opruim blues #6



Tuurlijk pa,
tuurlijk
gereedschap schuine streep houtschroeven.
Maar ik heb toch zo het vermoeden dat het wéér meer
krantenknipsels
zijn.
 

maandag 1 mei 2017

Guilty pleasure #1

 
Ik kocht een doosje voor
mijn moeder,
ik kocht ook maar een doosje
voor ons.
 

zondag 30 april 2017

Moestuin #94

 
 
Daar is het witte goud
van onderen zwart over wit,
dan wit met paarse schubben
en dan
groen met paarse schubben.
Voor mij hoeven ze niet wit te zijn.
Vers ja, wit nee.
 

zaterdag 29 april 2017

Bestek

Thuis gebruikten we altijd allerlei bestek door elkaar, alhoewel het visgraat bestek van Gero wel de hoofdrol speelde. Op een goede dag kreeg ik van mijn ouders het visgraat bestek dat van mijn oma geweest was, met de messen met de zwarte heften maar zonder de kleine vorken en zonder de kleine lepels.

Soep
Iedere keer dat we bij mijn moeder thuis zijn probeert mijn broer mij zo veel mogelijk Gero visgraat in mijn maag te splitsen. Waar moet ik dan mee eten als ik een keer hier ben is mijn standaard verweer tegen al die goedheid. Hij haalt zijn schouders op, bestek zat. Zo kom ik dus thuis met een soeplepel en ik kijk eens in de la - net wat ik dacht, ik heb al een soeplepel. Zeg maar nee, dan krijg je er twee.
  

vrijdag 28 april 2017

Moestuin #93

 
Kool in het bladvak
Raapstelen heten stengels
heerlijk mals groen blad
 
 

donderdag 27 april 2017

Troost

 
 
Er gaat niet veel boven een zelfgemaakte pizza,
heerlijk troostend voer.
 

woensdag 26 april 2017

De nieuwe generatie

De boer is al op leeftijd en de kleinzoon, die altijd al kwam kijken of meereed, schiet al aardig de lucht in. De loonwerker bemest, zaait en oogst, maar junior ploegt en egt met de trekker van opa.

Leergeld
Meteen nadat de mest op het land is gebracht is hij weer van de partij. Als het donker begint te worden gaan de grote lampen van de trekker aan, maar het stuk land is toch net iets groter dan junior verwacht had. Dus terwijl het licht buiten uitgaat gaat junior toch maar naar huis. De volgende dag keert hij terug om de puntjes op de i te zetten.

De nieuwe generatie leert.